Przebieg zdarzeń:

W przestrzeń gry wchodzą dziewczyna i chłopak ubrani na biało, ciągną za sobą białe drzewo. Wokół drzewa fruwa, tańczy rajski ptak. Pojawia się też dobroduszny, misiowaty potwór. Znikają. Adam wychodzi do pracy, a Ewa dogląda drzewa.

Nadchodzi biały pochód ludzi-manekinów podobnych do rzeźb gipsowych z codziennymi rekwizytami. Kobieta pcha wózek. Babcia ściska stare radio. Wyrośnięty uczeń ma tornister na plecach.

Postacie te wielokrotnie i na różne sposoby umierają popełniając samobójstwo. Upadają, podnoszą się i ponownie odbierają sobie życie wybierając tym razem inny rodzaj śmierci.

Ten obraz znika. Adam wręcza Ewie bukiet białych kwiatów. Wydaje się, że nic nie zagrozi ich szczęściu. Zbliża się wieki biały anioł z płonącą pochodnią. Ponieważ nie ma dobrych zamiarów, chcą uciec. Anioł im na to nie pozwala, podpala kwiaty. Adam i Ewa odchodzą.


Scenariusz i reżyseria: Zdzisław Górski
Oprawa plastyczna: Alicja Mojko i Zdzisław Górski
Muzyka: collage
Premiera: lipiec 1988