Kobieta i Mężczyzna z walizkami idą przez miasto. On ma na ramieniu kij, na końcu którego wisi klatka dla ptaka. Rozglądają się, podziwiają chmury i ptaki. Mężczyzna próbuje schwytać któregoś z nich. Mieć go dla siebie. Nakłania ptaki do wejścia do klatki. Nie ma chętnych.

Po dojściu do miejsca gry wyciągają z walizek dwie białe maski. Poznają się, zakochują. Kolejne pary masek opowiadają ich życie. Byli szczęśliwi, przeżywali dramaty, zestarzeli się. Nad nimi kołuje aniołek. Mężczyzna chce go złapać. Może tym razem się uda. Tak. Chowa go dla klatki. Tego im brakowało. Ale posiadanie aniołka w klatce szybko ich nudzi. Wypuszczają go w przestworza. Została im jeszcze para masek- staruszków. Zgarbieni odchodzą z pustą klatką.



Scenariusz i reżyseria: Zdzisław Górski
Oprawa plastyczna: Alicja Mojko i Zdzisław Górski
Muzyka: collage (Andreas Vollenveider)
Premiera: 1987