Uwagi i cytaty do programu przedstawienia:

Grupa ludzi wyprawia się łodzią-wozem w poszukiwaniu szczęśliwej wyspy - Ogrodu.

Jadą, płyną. W podróży spotykają żeglarzy na szczudłach, którzy przemierzają wszechświat w wiecznej wędrówce. I to oni doprowadzają naszych bohaterów do bramy. Przechodzą przez zasłonę światła i błądząc po drugiej stronie odkrywają swoje odbicia. Obrazy zatrzymane w czasie. Próbują je ożywić, tańczą, wzbijają się na szczudłach nad swoje odbicia.

Jednego spośród podróżnych fascynuje to miejsce, a także przewodniczka-czarodziejka, która pojawia się w Ogrodzie i wyraźnie steruje doświadczeniami grupy.

Ogród przypomina świat, który Ci „głupcy”, „szaleńcy” opuścili. Słońce tu wschodzi i zachodzi. Ludzie wspinają się i zstępują. Rodzą się i umierają. Wędrują w pielgrzymkach i pochodach. W danym im czasie próbują sięgnąć nieba.

Brama rozkwita, obleka się złotymi chorągwiami, odsłania tajemnice miejsca, w którym podróżni się znaleźli. Pojawia się żywe złote drzewo i rajski ptak. Wszystko kołuje.

Ale magia kończy się, ruch ustaje. Wędrowcy szykują się do opuszczenia wyspy. Przechodząc ponownie przez bramę jeden z nich postanawia pozostać w tym miejscu. Dalej popłynie jego odbicie. Pozostaną we dwoje z Dziewczyną z Ogrodu na szczycie mostu - tęczy.

Widzimy ich na Początku. Świata tutaj. Jednego ze światów. Pozostali popłynęli dalej w poszukiwania innego Ogrodu.

„W renesansowym wyobrażeniu pejzażu pojawia się nowy przedmiot, by wkrótce w nim zająć miejsce uprzywilejowane: oto Statek Szaleńców...”

Michel Foucault

„Historycy sztuki wskazują, że łódź przedstawiona na obrazie Boscha wywodzi się z „lunarnych łodzi karnawałowych”. Łódź ta jest malarskim wyobrażeniem carrus navis – pomalowanej na niebiesko łodzi na kołach, którą w ludycznym korowodzie ciągnięto ulicami piętnastowiecznego miasta, czcząc w ten sposób nadchodzącą wiosnę.”

Stefan Chwin

„Podróż na Wschód to wyprawa do fantastycznej wyśnionej krainy czarów. Odbywa się ona nie tylko w przestrzeni jest również wyprawą w czas.”

Leszek Kolankiewicz

„Podróż na Wschód, która jest zawsze podróżą wewnętrzną, otwiera „ogród” całej kultury, burząc wszelkie przegrody.”

Anna Sobolewska

„Dusza jest ogrodem.”

Stanisław Horno Popławski

„I każdy Obszar, który Człowiek widzi naokoło domu,
Kiedy stoi na swoim dachu albo w sadzie na górce
Półtora sążnia wysokiej , taki Obszar jest jego Wszechświatem:
Na jego krańcach Słońce wschodzi i zachodzi, ...
A jeżeli przeniesie swoją siedzibę, jego Niebo też się przeniesie,”

William Blake “Milton”
w tłumaczeniu Czesława Miłosza

Otwierają i zamykają niekończące się drzwi -
nie zaznawszy spokoju za życia -
błąkają się po Wszechświecie -
są krzykiem świateł wyciem wiatru
błagalnie wyciągniętymi konarami drzew -
są w nas i w gwiazdach -
w tak wielkim wielkim Wszechświecie
nie ma dla nich nawet skrawka miejsca -
błąkam się wśród nich także ja -
jeszcze jedna ...
... w kolejnych drzwiach –

Alicja Mojko

Łódź Głupców, Statek Szaleńców, po przemierzeniu niezliczonych szlaków wodnych, kołowych i powietrznych staje przed bramą Ogrodu. Jednego z Ogrodów.

Wędrowcom towarzyszy tęsknota za czasem kiedy łączność między Niebem i Ziemią była łatwiejsza, kiedy można było z łatwością docierać do Nieba za pomocą drzewa lub drabiny czy nawet wchodząc na górę.

Premiera: maj 1995
Scenariusz i reżyseria: Zdzisław Górski
Projekt bramy i łodzi: Zdzisław Górski
Oprawa plastyczna: Alicja Mojko i Zdzisław Górski
Muzyka : Dariusz Michalak