Punktualnie o godzinie 17-tej [5 lipca] aktorzy zrzucili ze Złotej Bramy błękitną materię, pozwalając załodze „Rejsu” wpłynąć na ulicę Długą. Przy dźwiękach bębnów i saksofonu Joanny Charchan rozpoczęła się podróż wzdłuż kamieniczek. Paradę otwierały błękitne chorągwie, dalej majestatycznie sunął szczudlarz w czerni, z tyłu jechały wieże, zasnute pomarańczowym dymem. Górujące nad gapiami postacie z żaglami na plecach zaglądały do okien. Teatr Snów pokazał morską wędrówkę, zakończoną na Długim Targu spotkaniem wszystkich bohaterów. Tak jak w ubiegłym roku w „Księdze utopii”, tak i teraz ruchome obiekty połączyły się tworząc wspólne miejsce dla załogi, osamotnionych zadumanych postaci.(…)

„Rejs po Długiej” (143) Monika Brand, Gazeta Morska nr 156
Ruch Teatralny 10/2000 Nr 6(53)